بررسی اثربخشی تربیت اسلامی بر رشد اجتماعی عاطفی و دینی کودکان زیر ۶ سال شهر یزد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران

10.48310/riet.2026.23410.1733

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش روش‌های تربیتی برگرفته از آموزه‌های اسلامی بر رشد اجتماعی، دلبستگی ایمن و پذیرش دینی کودکان ۴ تا ۶ ساله انجام شد. این مطالعه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون، گروه کنترل و پیگیری ۳ ماهه بر روی ۸۰ کودک (۴۰ آزمایش، ۴۰ کنترل) از چهار مهدکودک شهر یزد اجرا گردید. نمونه‌گیری به روش تصادفی ساده در سطح فردی انجام شد. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته آموزش مبتنی بر اصول تربیت اسلامی (محبت، بازی، الگودهی، احترام، اجتناب از تنبیه و پاسخگویی) دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه رفتار اجتماعی کودکان(CSBQ, 2006), نسخه اقتباسی مهدکودک مقیاس دلبستگی(IPPA-R, 2005) و پرسشنامه محقق‌ساخته پذیرش دینی در سه مرحله گردآوری شد. با توجه به ساختار خوشه‌ای داده‌ها (کودکان درون مهد)، از مدل آمیخته خطی با اثرات تصادفی برای تحلیل استفاده گردید. پس از کنترل نمرات پیش‌آزمون و اعمال تصحیح بونفرونی، تنها تفاوت معنادار در متغیر دلبستگی ایمن مشاهده شد (اندازه اثر جزئی 0,001>p,0,208=) که در پیگیری ۳ ماهه نیز تا حدی پایدار بود (p =0,22)، تفاوت‌های رفتار اجتماعی (p =0,120)، و پذیرش دینی (p =0,090)، معنادار نبودند. در نتیجه: اندازه اثر متوسط برای دلبستگی نشان‌دهنده تأثیر اولیه امیدبخش است، اما تغییر سایر متغیرها به مداخلات طولانی‌تر نیاز دارد. یافته‌ها هم‌سویی آموزه‌های اسلامی با روان‌شناسی تحولی را تأیید کرد و نشان داد تغییرات کوچک در تعامل مربیان و والدین می‌تواند بر دلبستگی مؤثر باشد.

کلیدواژه‌ها