تأملی بر تلفیق نظریه آشوب و حکمت وحدت وجود در آموزش فیزیک

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه آموزش الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. صندوق پستی 889 - 14665

2 استادیار گروه آموزش علوم تجربی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. صندوق پستی 889 - 14665

10.48310/riet.2026.22329.1645

چکیده

آموزش فیزیک در بسیاری از نظام‌های آموزشی امروزی به انتقال مکانیکی فرمول‌ها و حل مسائل جزئی محدود شده و کمتر به پرورش درک پویا، سیستمی و کل‌نگر از نظام‌های فیزیکی و جهان طبیعی می‌پردازد. این مطالعه با بهره‌گیری از رویکردی میان‌رشته‌ای، به بررسی هم‌خوانی میان نظریه‏ی آشوب و سامانه‌های پیچیده در فیزیک و حکمت وحدت وجود در سنت فلسفی-عرفانی ایرانی-اسلامی می‌پردازد. هدف این پژوهش، بازندایشی در آموزش فیزیک از طریق واکاوی هم‏خوانی‏های مفهومی میان نظریه آشوب و اثر پروانه‏ای در فیزیک و حکمت وجود در سنت فلسفی-عرفانی ایرانی-اسلامی است. روش پژوهش کیفی و از نوع نظری-تحلیلی است. تأملات نظری نشان می‌دهند که این سامانه‌های آشوبناک – با ویژگی‌هایی مانند حساسیت شدید به شرایط اولیه، تعامل اجزا، و ساختار غیرخطی – و دیدگاه فلسفیِ وحدت وجود در مفاهیمی مانند پیوستگی جزء و کل، علیت غیرخطی، محدودیت‌های ذاتی پیش‌بینی و مسئولیت اخلاقی اشتراکات عمیقی دارند. مفهوم اثر پروانه‌ای به‌عنوان نشانه‏ی حساسیت به شرایط اولیه می‌تواند در آموزش فیزیک به ابزاری برای پرورش تفکر سیستمی، مسئولیت‌پذیری و بینش کل‌نگر تبدیل شود. در این رویکرد، معلم از انتقال‌دهنده صرف اطلاعات به راهنمای فرایند یادگیری تبدیل می‌شود و دانش‌آموزان به درکی عمیق‌تر از پیوستگی و پویایی هستی می‌رسند. این پارادایم آموزشی نه‌تنها درک علمی را غنی‌تر می‌سازد، بلکه دانش‌آموزان را به شهروندانی آگاه و مسئول در قبال تأثیرات اعمالشان بر کل نظام هستی تبدیل می‌کند.

کلیدواژه‌ها