The Principle of the Educator's Acceptability in Educational Jurisprudence: An Analysis of Strategies for Managing the Lack of Acceptability

Document Type : Original Article

Authors

Level 4, Masoumiyeh Seminary, Qom, Iran

10.48310/riet.2026.21789.1606

Abstract

The present study was conducted with the aim of elucidating the position of the principle of the "educator's acceptability" in educational jurisprudence (Fiqh al-Tarbiyah) and extracting strategies for managing its lack. This research sought to answer the fundamental question of whether the Islamic Sharīʿah recognizes the lack of the educator's acceptability as an effective reality in determining his practical obligation (Taklīf) and whether it has envisioned canonical (Sharʿī) solutions for it or not. The research has examined Islamic sources using a mixed method in two phases: qualitative (documentary content analysis of verses [Āyāt] and narrations [Riwāyāt]) and inferential (jurisprudential deduction [Ijtihād]). The findings indicated that from an Islamic perspective, the educator's acceptability is beyond a moral recommendation; it is a "ruling-methodological variable" affecting the practical obligation of the educator. The verses of the Qurʾān (such as the verse of the subjugation [Istidʿāf] of Prophet Aaron) and the narrations of the Infallibles (Peace be upon them) (including the narration of the chain-of-transmission dissimulation [Taqiyyah] of Imām al-Bāqir (Peace be upon him) and the narration of the skeptical companions) have explicitly recognized the reality of the "lack of acceptability" and, based on that, have prescribed a change in the educator's obligation. From within these texts, five main strategies for managing the lack of acceptability were inferred: 1. flexibility in the manner of expression and referencing, 2. moderation of the content based on the educand's (Mutarabi) capacity, 3. delegating the matter to an acceptable intermediary, 4. the precedence of relationship-building over content-processing, 5. tolerance (Mudārāh) and avoidance of destructive confrontation. These strategies are presented in the framework of a dynamic and expediency-recognizing (Maṣlaḥah) logic, the aim of which is to preserve the possibility of guidance (Hidāyah) in the long term. The ultimate conclusion is that "acceptability" in educational jurisprudence acts as a methodological principle and the basis for legitimizing flexibility in educational methods when confronting the challenge of a lack of acceptance.

Keywords

References

قرآن کریم.
ابن بابویه، محمد (1413ق). من لایحضره الفقیه. قم: دفتر انتشارات اسلامى، وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏، چاپ دوم، ج4.
ابن فارس، احمد (1399ق). معجم مقاییس اللغة. بیروت: دار الفکر، ج1.
اعرافی، علیرضا (1395). فقه تربیتی: مبانی و پیش‌فرض‌ها. قم: مؤسسه اشراق و عرفان، چاپ سوم، ج1.
جوهری، ابونصر (1407ق). تاج اللغة و صحاح العربیة. بیروت: دار العلم للملایین، چاپ چهارم، ج6.
حمیدی‌پور، محمدمهدی؛ نجفی، حسن (1401). اعتمادآفرینی عاطفی و عقلانی مربی در تربیت دینی؛ روش‌ها، وظایف و مراقبت‌ها. تربیت متعالی، شماره 4، ص117-137.
رشاد، علی‌اکبر (1390). فلسفه مضاف. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ دوم، ج1.
زهره کاشانی، علی‌اکبر (1388). اصول تربیت دینی از منظر آیات و روایات. اسلام و پژوهش‌های تربیتی، شماره 2،
169-202.
طباطبایی، سید محمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ پنجم، ج 8
طوسی، محمد (1367ق). الرسائل العشر. قم: دفتر انتشارات اسلامی، وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ دوم، ج1.
طوسی، محمد (1407ق). تهذیب الاحکام. تهران: دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ج2.
کلینی، محمد (1407ق). الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ج1-3.
مایر، فردریک (1398). تاریخ اندیشه‌های تربیتی. ترجمه علی‌اصغر فیاض. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)، چاپ چهارم، ج1.
مطهری، مرتضی (1376). مجموعه آثار. تهران: انتشارات صدرا، ج20، 3.
معین، محمد (1381). فرهنگ معین. تهران: انتشارات ادنا، چاپ هشتاد و ششم، ج1.
موسوی‌نسب، محمدصادق (1404). واکاوی مفهوم اصل و روش در تربیت اسلامی. تربیت اسلامی، شماره 52، ص1-16.
هاشمی، حسین (1388). چیستی و اهداف تربیت. پژوهش‌های قرآنی، شماره 59-60، ص30-47.
Bass, B.M. & Riggio, R.E. (2006). Transformational leadership. (2nd ed.). Psychology Press.
Bowlby, J. (1969). Attachment and loss: Attachment. Basic Books, vol. 1.
Corbin, J. & Strauss, A. (1990). Grounded theory research: Procedures, canons, and evaluative criteria. Qualitative Sociology, 13(1), p. 3 -21. https://doi.org/10.1007/BF00988593
Krippendorff, K. (2019). Content analysis: An introduction to its methodology. (4th ed.). Sage Publications.
Pianta, R.C. (1999). Enhancing relationships between children and teachers. American Psychological Association.
Pianta, R.C., Hamre, B.K. & Allen, J.P. (2012). Teacher-student relationships and engagement: Conceptualizing, measuring, and improving the capacity of classroom interactions. In: S.L. Christenson & et al. (Eds.), Handbook of research on student engagement (pp. 365-386). Springer.
Powell, B., Cooper, G., Hoffman, K. & Marvin, B. (2014). The circle of security intervention: Enhancing attachment in early parent-child relationships. Guilford Press.

Files

Share

How to cite

Statistics