الگوی ساختاری قرآن کریم در تغییر «گفتمان جنسیت‌زده» به «گفتمان فراجنسیتی خدامحور»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 استادیار، گروه جامعه‌شناسی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایران.

10.48310/riet.2026.20610.1519

چکیده

هدف پژوهش حاضر کشف راهبردهای گفتمانی اصلاحی و ارائه الگوی ساختاری برای ایجاد تغییر در عرف جاهلیت به سمت عرف اسلامی بوده است. اینکه قرآن کریم، به عنوان برنامه هدایت بشر، چه راهبرد‌های گفتمانی را برای تغییر رویکرد جنسیتی جاهلیت پیشنهاد داده و اجرا کرده است. هدف، بیان مؤلفه‌های «گذار از گفتمان مردانه به گفتمان توحیدی» با نگاه کلان در کنار تأسیسی بودن زبان قرآن کریم و بیان فلسفه‌های دیگر گفتمان مردانه است. فرهنگ جنسیت‌زده عصر جاهلی تنها از طریق صدور چند فرمان اخلاقی و فقهی دچار تغییر نگردید و مورد پذیرش عمومی واقع نشد؛ بلکه قرآن کریم زمینه‌هایی را فراهم ساخت تا درونی‌سازی ارزش‌های الهی در برابر بنیان‌های جنسیتی، به شکل منضبط و کارآمد محقق شود و ملاک ارزش‌گذاری از برتری جنسیت به سمت تثبیت امر توحیدی هنجارسازی گردد. به این ترتیب، معیارهای ارزشی از مؤلفه‌های جنسیت‌زده به سمت معیارهای مبتنی بر تقوا در زندگی فردی و اجتماعی حرکت کرد. روش‌شناسی مطالعه حاضر توصیفی-تحلیلی با تمرکز بر آیات قرآن کریم و نیز تحلیل فرهنگی- اجتماعی نسبت به منابع مربوط به زنان در عصر نزول است. قرآن کریم راوی گزاره‌هایی است که به واسطه حضور پررنگ مردان در صحنه جامعه، دارای گفتمان مردانه است، اما در همین روایت‌ها، به گونه‌ای عمل می‌کند که از یک‌سو مخاطب مردانه‌نگر عصر نزول، از بیان روایات قرآنی، علاوه‌بر اینکه برداشت واقع‌گرایانه دارد، در عین‌حال، توانسته با ایجاد یک جریان خدامحوری، تغییر گفتمان را از جنسیت، به سمت مفاهیم متعالی سوق دهد. این حرکت نه مردسالارانه است و نه زن‌سالارانه، بلکه گفتمان انسان موحد است. این الگوی مفهومی شامل ۶ مؤلفه در «اجتماع‌سازی» و ۵ مؤلفه در «اجتماع‌پذیری» است که «گفتمان جاهلی مبتنی بر برتری جنسیتی» را به «گفتمان توحیدی فراجنسیتی» سوق می‌دهد.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.
ایزوتسو، توشیهیکو (1368). خدا و انسان در قرآن. ترجمه احمد آرام. دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
بنیادی، بتول‌ سادات (1400). بررسی ارتباط جنسیت و میدان معنایی وحی در قرآن. دین و دنیای معاصر، شماره 15، ص267-290.
بهجت‌پور، عبدالکریم؛ احمدی ‌بیغش، خدیجه (1403). سیاست‌گذاری‌های قرآن کریم در جامعه‌پذیری عفاف و حجاب. قرآن و علوم اجتماعی، 4(16)، ص171-142.
بیضاوی، عبدالله‌بن‌عمر (1418ق). أنوار التنزیل و أسرار التأویل. بیروت: دارإحیاء التراث العربی، ج5.
پاکتچی، احمد (1399). مجموعه درس‌گفتارهایی درباره روش تحقیق با تکیه بر حوزه علوم قرآن و حدیث. دانشگاه امام صادق(ع).
توفیقی، فاطمه (1401). ملاحظاتی درباره کاربست نقد تاریخی در بررسی مسأله جنسیت در قرآن؛ براساس آثاری از ودود، بارلاس و ترکاشوند. اسلام‌شناسی و قرآن‌پژوهی در جهان معاصر، 1(1)، ص57-80.
توکلی، محمدمهدی (1398). مختصر حقوق مدنی. تهران: مکتوب آخر.
جعفریان، رسول (1386). تاریخ سیاسی اسلام. قم: دلیل ما، ج1.
جوادی ‌آملی، عبدالله (1378). زن در آینه جلال و جمال الهی. اسراء.
حسن ابراهیم، حسن (1376). تاریخ سیاسی اسلام. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: جاویدان.
خامنه‌ای، سید علی (28/2/1399). بیانات در ارتباط تصویری با نمایندگان تشکّل‌های دانشجویی. قابل دسترس در:
خامنه‌ای، سید علی (30/6/1396). بیانات در دیدار رئیس و اعضای مجلس‌ خبرگان ‌رهبری. قابل دسترس در:
خامنه‌ای، سید علی (6/2/1401). بیانات در دیدار دانشجویان. قابل دسترس در: https://khl.ink/f/50102
خزعلی، انسیه (1388). تصویر عصر جاهلی در قرآن. تهران: امیرکبیر.
‌خمینی، سید روح‌الله (1434ق). تحریرالوسیلة. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج23.
درزی، قاسم؛ بشارتی، زهرا (1400). نسبت گفتمانی قرآن و نهج‌البلاغه در ارتباط با جنسیت. مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی، شماره 17، ص27-57.
دهقان، مجید (1394). جنسیت و زبان قرآن. قم: انتشارات پژوهشکده زن و خانواده.
دهقانی‌زاده، مجید (1388). جنسیت و زبان قرآن. حوراء، شماره 32.
سلطان‌علی‌شاه، سلطان ‌محمدبن‌ حیدر (1408ق). بیان ‌السعادة فی مقامات العبادة. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ج4.
سلیمانی، جواد (1391). تاریخ تحلیلی اسلام. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
سلیمی، غلامرضا؛ توسلی، حسین؛ واعظی ‌جزئی، احمد (1388). رابطه حق و تکلیف از منظر اسلام. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه باقرالعلوم(ع).
شمس، عبدالله (1391). قانون مدنی و قانون مسئولیت مدنی. تهران: دراک.
شیرخانی، محمدرضا؛ آهیخته، فرشته؛ آهیخته، طاهره (1395). بررسی جایگاه اجتماعی زن در میان متون ادبی ایران باستان و اعراب جاهلی. کاوش‌نامه ادبیات تطبیقی، شماره 22، ص89-113.
شیرزاد، محمدحسین؛ شیرزاد، محمدحسن؛ هدایت‌زاده، محمدصادق (1395). رهیافتی زبان‏شناختی به برابری جنسیتی در قرآن کریم؛ نقدی بر فمینیسم اسلامی. مطالعات قرآن و حدیث، 9(2)، ص123-148.
صادقی تهرانی، محمد (1406ق). الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن و السنه. قم: فرهنگ اسلامی، ج26، 7.
صدر، سید موسی (1380). فلسفه مردانه بودن گفتمان قرآنی. پژوهش‌های قرآنی، 7(25-26)، ص112-131.
طباطبایی، سید محمدحسین (1390ق). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسه الاعلمی، ج2، 4-5، 18، 20.
طیب، عبدالحسین (1369). اطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: اسلام، ج4.
عباسی ‌مقدم، مصطفی؛ مشهدی علی‌پور، مریم. (1389). مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان در دوران جاهلیت. تاریخ اسلام، شماره 41-42، ص195-228.
فخررازی، محمدبن عمر (1420ق). التفسیر الکبیر. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ج27.
فروخ، عمر (۱۹۶۴). تاریخ الجاهلیه. بیروت: دارالعلم للملایین.
فضل‌الله، محمدحسین (1419ق). من وحی القرآن. بیروت: دارالملاک، ج7، 20.
قرائتی، محسن (1388). تفسیر نور. تهران: مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن، ج2.
قرشی ‌بنابی، علی‌اکبر (1375). تفسیر احسن الحدیث. تهران: بعثت، ج2.
قرطبى، محمدبن احمد (1364). الجامع لأحکام القرآن. تهران: ناصرخسرو، ج19.
قطب، سید (1346). جاهلیت قرن بیستم. ترجمه صدرالدین بلاغی. تهران: امیرکبیر.
کرباسیان، قاسم (24/08/1393). گفتمان. قابل دسترس در:
ماوردی، علی‌بن ‌محمد (بی‌تا). النکت ‌والعیون تفسیر الماوردی. بیروت: دارالکتب العلمیه، منشورات محمدعلی بیضون، ج6.
محمدی، مرتضی (1388). حقوق و تکالیف زن از دیدگاه اسلام. رواق اندیشه، شماره 3.
مدرسی، محمدتقی (1419ق). من هدی القرآن. تهران: دار محبی الحسین، ج12، 2.
مطهری، مرتضی (1381). نظام حقوق زن در اسلام. صدرا، ج1.
مکارم ‌شیرازی، ناصر (1371). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج2-3، 21.
منصوری، خدیجه؛ ولوی، علی‌محمد (1401). بررسی تطبیقی خشونت روانی علیه زنان در عصر جاهلی و عصر نبوی. مطالعات تطبیقی تاریخ و فرهنگ اسلامی، 1(2)، ص161-184.
مهریزی، مهدی؛ مشهدی علی‌پور، مریم (1389). نگاهی دوباره به ویژگی‌های زن در عصر جاهلیت. بانوان شیعه، 7(23)، ص7-36.
مهریزی، مهدی؛ مشهدی علی‌پور، مریم (1390). تحلیلی نو بر ازدواج و طلاق در جاهلیت. سخن تاریخ، شماره 15، ص77-102.
موسوی، هادی؛ حسنی، سید حمیدرضا (1403). تبیین بنیان دوگانه «جنس/جنسیت» در سامانۀ حکمت عملی. روش‌شناسی علوم انسانی، 30(118)، ص1-21.
نیلساز، نصرت؛ رضی بهابادی، بی‌بی سادات؛ عسکرسمنانی، پریسا (1404). تأثیر عرف اجتماعی بر نگرش مفسّران و فقها در زمینه «عدالت جنسیتی» با تاکید بر نظر کارن بائر. قرآن و علوم اجتماعی، 1(17)، ص170-205.
واقدی، محمدبن عمر (1409ق). المغازی. تصحیح مارزدن جونز. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ج1.
یحیایی ایله‌ای، احمد (بی‌تا). تحلیل گفتمان چیست؟ قابل دسترس در:
Barlas, A. (2002). Believing Women in Islam: Unreading Patriarchal Interpretations of the Qur’an. University of Texas Press.
Celikates, R. & Flynn, J. (2023). Critical Theory (Frankfurt School). In: The Stanford Encyclopedia of Philosophy, Edward N. Zalta & Uri Nodelman (eds.), URL = 
https://plato.stanford.edu/archives/win2023/entries/critical-theory/
Durie, M. (2022). The Quran and Its Biblical Reflexes: Investigations into the Genesis of a Religion. A discussion with Mark Durie and Jonathan Cole. URL= https://www.newenglishreview.org/articles/the-quran-and-its-biblical-reflexes-investigations-into-the-genesis-of-a-religion/
Elshinawy, S. M. (2022). The Unique Storytelling Style of the Qur’an. URL=         
https://yaqeeninstitute.org/read/paper/the-unique-storytelling-style-of-the-quran?download=1&download=1
Fairclough, N. (2004). Analyzing Discourse; Textual analysis for social research. London & New York: Routledge.
Johnson, J. L. & Repta, R. (2012). Designing and conducting gender, sex, and health research. URL = https://books.google.com/books?hl=en&lr=&id=Y1zPxX3dfQMC&oi=fnd&pg=PA17&dq=gender+and+sex&ots=rAOkVbhfEi&sig=4T1QiNGBMaZSDgVrbVTpyKIObo8#v=onepage&q=gender%20and%20sex&f=false
Pryzgoda, J. & Chrisler, J. C. (2000). Definitions of gender and sex: The subtleties of meaning. Sex roles, 43(7), p. 553-569.
Shah, Z. H. (2023). Islamic Law: A Myopic Reading of the Quran. URL=  
https://thequran.love/2022/04/13/islamic-law-a-myopic-reading-of-the-quran/