قرآن کریم.
نهجالبلاغه.
باهنر، محمدجواد (۱۳۸۷). مسئله تعلیم و تربیت در اسلام. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد (بیتا). غررالحکم و درر الکلم. قم: دارالکتب الإسلامیة.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۸). هدف زندگی و هدف تربیت در اسلام. قم: انتشارات اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۹ الف). انسانشناسی قرآنی. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۹ ب). مبانی نظری تعلیم و تربیت اسلامی. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۹ج). منزلت عقل در هندسه معرفت دینی. قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۹۱). مفاتیح الحیات. قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۹). تفسیر تسنیم. قم: نشر اسراء، ج1-5.
حبیبی، محمد (۱۳۹۴). تبیین مبانی تربیت اسلامی با تأکید بر آیات قرآن کریم. پژوهشهای تعلیم و تربیت اسلامی، ۲(۳)، ص۱۷-۳۴.
حرّعاملی، محمدبن حسن (۱۴۰۹ق). وسائل الشیعة إلى تحصیل مسائل الشریعة. قم: مؤسسه آلالبیت لإحیاء التراث، ج15، 18.
خامنهای، سید علی (1398). بیانات در دیدار با معلمان و فرهنگیان. قابل دسترس در:
https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=42490
خسروپناه، عبدالحسین (۱۳۹۱). اسلامشناسی معرفتشناختی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خسروپناه، عبدالحسین (۱۳۹۲). فلسفه علوم اجتماعی. تهران: حکمت.
خسروپناه، عبدالحسین (۱۳۹۸). بیست گفتار درباره فلسفه و فقه علوم اجتماعی. قم: مؤسسه بوستان کتاب.
خسروپناه، عبدالحسین (۱۴۰۲ الف). نظام آموزشی مطلوب از منظر اسلام. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خسروپناه، عبدالحسین (۱۴۰۲ ب). منظومه فکری آیتالله خامنهای. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
خمینی، سید روحالله (۱۳۵۷). ولایت فقیه (حکومت اسلامی). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خمینی، سید روحالله (۱۳۶۷). منشور روحانیت. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خمینی، سید روحالله (۱۳۷۸). صحیفه امام. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج6، 14.
خمینی، سید روحالله (۱۳۷۸ب). آدابالصلاة. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خمینی، سید روحالله (بیتا). صحیفه نور (مجموعه سخنرانیها و پیامها). تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
دانشگاه فرهنگیان (1391). سند مأموریت دانشگاه فرهنگیان. تهران: معاونت پژوهش و برنامهریزی.
شورای برنامهریزی درسی (1395). برنامه درسی تربیت معلم. تهران: سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزش.
شورای عالی آموزشوپرورش (۱۳۹۱). سند تحول بنیادین آموزشوپرورش.
شورای عالی انقلاب فرهنگی (۱۳۹۰). سند تحول بنیادین آموزش و پرورش. تهران: وزارت آموزش و پرورش.
صدوق، محمدبن علی (بیتا). الأمالی. قم: مؤسسه النشر الإسلامی.
طباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۸۲). تفسیر المیزان. تهران: دفتر انتشارات اسلامی، ج1-8.
عباسی ولدی، محمدرضا (۱۳۹۲). تربیت دینی فرزند. قم: نشر آیین فطرت.
عباسی ولدی، محمدرضا (۱۳۹۳). هدیههای آسمانی: اصول و روشهای تربیت دینی کودک. قم: نشر آیین فطرت.
عباسی ولدی، محمدرضا (۱۳۹۴). سبک زندگی اسلامی: مبانی، مولفهها و شاخصها. تهران: نشر بیان معنوی.
قرائتی، محسن (۱۳۹۶). مهارتهای معلمی. قم: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.
قرائتی، محسن (بیتا/ الف). کتاب نماز. قم: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.
قرائتی، محسن (بیتا/ ب). درسهایی از قرآن. قم: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.
قرائتی، محسن. (۱۳۷۵). تفسیر نور. قم: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، ج1-2.
کلینی، محمدبن یعقوب (۱۳۸۱). اصول کافی. ترجمه محمدباقر کمرهای. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج1.
گلمحمدی، محمد (۱۴۰۲). تربیت عقلانی از منظر علامه طباطبایی. مدیریت تحقیقات و تکنولوژی آموزشی، ۴(۲)، ص۱-۹.
مجلسی، محمدباقر (بیتا). بحارالأنوار. تهران: دارالکتب الإسلامیة، ج1-2.
محمدی ریشهری، محمد (بیتا). میزانالحکمه. قم: دارالحدیث، ج10.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۸۹). مبانی تربیت اسلامی. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۹۱). فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی. تهران: انتشارات مدرسه.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۴۰۳). نظریه تربیتی اسلام. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مصباح یزدی، محمدتقی (بیتا/الف). اخلاق در قرآن. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ج3-2.
مصباح یزدی، محمدتقی (بیتا/ب). برنامهریزی تربیتی اسلامی. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مطهری، مرتضی (۱۳۵۰). انسان و ایمان. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۵۷). آینده انقلاب اسلامی. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۶۸ ب). مسئله تربیت. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۶۹ الف). هدف تربیت. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۶۹ ب). برنامهریزی تربیتی اسلامی. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۷۰). نظام آموزشی مطلوب. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۷۸). فطرت. تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۷). تعلیم و تربیت در اسلام. تهران: انتشارات صدرا.
میرزایی، محمد (۱۳۹۵). جایگاه گرایشهای فطری در تعلیم و تربیت اسلامی از منظر علامه طباطبایی. معرفت، ۲۵(۲۱۳)، ص۸۵-۱۰۴.
نصراللهی، مهدی و همکاران (۱۴۰۰). تحلیل برنامه درسی تربیت معلم در دانشگاه فرهنگیان با رویکرد اسلامی. مطالعات برنامهدرسی، ۱۶(۴)، ص۱۱۵-۱۳۲.
نقیبزاده، میرعبدالله (۱۳۸۰). برنامهریزی تربیتی اسلامی. تهران: سمت.
نوری، علی (۱۳۹۴). اصل کرامت در تعلیم و تربیت از دیدگاه علامه طباطبایی. پژوهشهای فلسفه تعلیم و تربیت، ۴(۱)، ص۶۱-۸۰.
وجدانی، احمد و همکاران (۱۳۹۲). نظریه تعلیم و تربیت اسلامی. تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
وزارت آموزش و پرورش. (۱۳۹۰). سند برنامه درسی ملی جمهوری اسلامی ایران. تهران: سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزش.
Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), p. 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa.
Creswell, J.W. (2013). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Lawshe, C.H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4),
p. 563–575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
Ornstein, A.C. & Hunkins, F.P. (2018). Curriculum: Foundations, Principles, and Issues. Pearson.
Spencer, L.M. & Spencer, S.M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. Wiley.
)